شنیدن حرف حق با وجود شیرینی حقیقت، تلخ است.خصوصا از کسی که انتظارش را نداشته باشی.با سابقه ها اگر حرف حقی بزنند،کسی مذمتشان نمی کند،شاید شنوندگان ناراحت بشوند اما از بروز آن جلوگیری می کنند.حال اگر همان حرف را یک کم سابقه یا تازه وارد بزند،آسمان و زمین به دست شنوندگان به هم دوخته می شود.

حکایت ژولیت یا آمنه ،حکایت عبدالله تازه مسلمان روزواقعه است.حکایت آن لحظه است که پدر راحله می خواست شمشیر به کمر عبدالله ببندد و برادر راحله گفت:آیا به کمر نصرانی می بندی؟پدر جواب داد:تو مخالفی پسر؟و برادر گفت:مسلمانی ما سه نسل است و از او هیچ.پدر آهی کشید و گفت:من از اسلام او بوی تازگی می شنوم و از مسلمانی تو تنها بوی غرور جاهلی می آید.فرزند بزرگ سخنش را ادامه داد که:ما شصت سال است که مسلمانیم و پدر خردمند گفت:این چه تفاخری است که به ایمان خویش می کنی؟که اگر تو مسلمانی از پدر داری ،او این گنج به رنج خویش یافته است.

حکایت آن لحظه است که عبدالله در مقابل سپاهیان قبایل بنی خائف و بنی جبیره می ایستد و می گوید:مسیح را مسیحیان نکشتند،چگونه است که مسلمانان،امام خود را می کشند؟و با بیان این جملات کوتاه ،بین دو قبیله غوغایی برمی خیزد.بزرگ بنی خائف شجاعانه و عالمانه می گوید:وای بر مسلمانی ما که نصرانی مسلک بیدارمان کند که با پسر علی (ع) می جنگیم.

آمنه و عبدالله هر دو تازه مسلمان اند و سخنان حقشان بر گوش عده ای سنگین می آید.اما این مشکل آنان نیست.مشکل آنهایی است که به بیان پدر خردمند راحله،از مسلمانی شان تنها ،بوی غرور جاهلی می آید.در حیرت مانده ام که چرا عده ای که تیغ تیز نقد رفتار جاهلی ،متوجه آنها نیست،از بیان حقیقت ناراحت شده اند؟در حیرت مانده ام که چگونه بیان حقیقت را به ضرر مسلمانان تفسیر کرده اند.و گفته اند که کتاب قانون فیلمی به ضرر مسلمانان بود.قطعا روی سخن این فیلم با کسانی است که از مسلمانی تنها نامی دارند و در عمل جاهلی رفتار می کنند.اما این فیلم یک جنبه مهم دیگر هم دارد و آن تبلیغ و ترویج اسلام ناب محمدی (ص) و مسلمانی حقیقی است.این فیلم رفتار بد را نقد می کند نه کردار صحیح را.بعضی گفته اند که چرا یک مسلمان و مومن حقیقی در این فیلم نشان داده نشده است.پس آمنه کیست؟آیا یک مسلمان و مومن واقعی نیست؟آیا آمنه ها و عبدالله های تازه مسلمان ،واقعیت نیستند؟آیا یوسف اسلام و عبدالناصر مستند "دنیای ملکوت" و صدها هزار مسلمان حقیقی ،واقعیت نیستند؟

قصد نداشتم که در این رابطه بنویسم ،اما با خواندن چندین نقد بر کتاب قانون ،احساس تکلیف کردم که سخنم را بگویم.فيلم «كتاب قانون» محصول مشترك يك «نيت عالی» و يك «اجراي خوب» است.قصد من تنها تشکری بود از محمد رحمانیان عزیز،مازیار میری،محسن علی اکبری،جواد شمقدری و وزیر محترم ارشاد آقای حسینی