دانشگاه به منزله يكي از خاستگاههاي حوزه علم و معرفت مي باشد و در حركت رو به جلو يا عقب جامعه مي تواند تاثير گذار باشد. ميزان تاثير گذاري آن به نوع رويكرد ما نسبت به  اين حوزه مي باشد.

يكي از اهداف انقلاب اسلامي تحول در حوزه علم و معرفت و تغيير رويكرد حاكم بود.پس از انقلاب شورايي با نام "شوراي عالي انقلاب فرهنگي " تاسيس گرديد و مدتي هم دانشگاه ها تعطيل گرديد تا اصلاحات و تغييراتي را اعمال كنند. منتها پس از گذشت نزديك به سه دهه به نظر مي رسد آنچه كه بايد مورد توجه قرار مي گرفت تحولي عميق و وسيع بود اما كم توجهي مسؤلان امر و ديگر شرايط ، اوضاع را به گونه اي ديگر رقم زد.

ابتداي شكل گيري دانشگاه چه از نظر قالب و چه محتوا ، تقليدي از دنياي غرب بود . اما پس از انقلاب انتظار مي رفت كه محتوا با توجه به اهداف ترسيم شده ابتداي اين حركت اسلامي تغيير پيدا كند ولي به نظر مي رسد همان شيوه تقليدي همچنان ادامه دارد. البته در ابتداي امر به نظر مي رسد ترجمه و اقتباس مفيد بوده چرا كه ما را با دنياي علمي غرب آشنا ساخت اما بايد گفت اين ارتباط بايد به صورت دو طرفه و متعاملانه باشد و اگر شكلي منفعلانه و تحميلي به خود بگيرد ،مانعي بر سر راه تحول و توليد فكر جامعه اي كه مي خواهد به سمت جلو حركت كند ، خواهد بود.

ضروري ترين تحولي كه امروزه جامعه دانشگاهي ما به آن نياز دارد ، تغيير دادن رابطه علمي با دنياي غرب و نگاه نقادانه داشتن و توليد فكر بومي و اعلام آن با توجه به ملاك هاي جامعه اي ايراني- اسلامي و پرهيز از تقليد و پيروي صرف مي باشد.