شب همچنان سیاه است

به نام خداوندی که مجاهدان را بر قاعدان فضیلت داد ...

هر از چند گاهی بد نیست تا عادات کسالت آور شهر نشینی را خرق کنیم . آنقدر آلوده مصنوعات دور و بر خود شده ایم که حتما باید زمین لرزه ای بیاید تا به خود آییم و کاسۀ چه کنم چه کنم دستمان بگیریم .. خوب است خود را طوری آماده کنیم تا اینکه برای متذکر کردنمان نیازی به زمین لرزه نباشد . وای بر ما که تا این حد از خدایمان دورشده ایم و سر خط کردنمان اینقدر دشوار است . چرا که خدای زمین لرزه ها گفته است : هر آنچه هستی یافته ، آیه و نشانه ایست برای تذکر اهل خرد ... .

برای اینکه این فضای راکد را بشکنیم ، 17 روز دل از دلبستگی های رنگارنگ مان می کنیم وعازم جهاد می شویم . باید برای جهاد بزرگ آماده شد ...

ایستگاه اوّل : تهران .. خیابان 16 آذر .. دانشگاه تهران ...

ایستگاه دوّم : خراسان شمالی .. شیروان .. بخش قوشخانه ...

ایستگاه آخر : . . .

+ جمعه یازدهم مرداد 1387 ساعت3:41 بعد از ظهر | مهدی صفار هرندی |

تقدیم به حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام)

به نام خداوند مهربان

بوی گند الکل تمام کوچه رو برداشته بود.

از سر صبح که اون زهرماری رو رفته بودم بالا، حالم از خودمم به هم می خورد.

پیچ کوچه رو که رد کرد، قبل از اینکه چشَم به چشش بیفته، چرخیدم. با همه کثیفیم ازش خجالت می کشیدم. از راه رفتنش، از حرف زدنش و از همه بدتر، برق نگاهش.

رومو برگردوندم سمت دیوار. گفتم اینجوری نه بوی بد دهنمو میشنفه نه میشناستم.

رسید پشتم. صدای قدمهاش قط شد. رنگ از روم پرید. دستشونو رو شونم گذاشت.

برگشتم. خندید: درهیچ حالی روتون رو از ما برنگردونین.

تقدیم به تو؛ ای پدر.

من اراد الله بدا بکم.

+ دوشنبه هفتم مرداد 1387 ساعت0:9 قبل از ظهر | سید حسین موسوی |